Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) typu B, zwane potocznie żółtaczką wszczepienną jest jedną z najpoważniejszych i najgroźniejszych chorób zakaźnych. Wirusem WZW typu B zakażamy się o wiele łatwiej niż wirusem HIV. Ryzykuje każdy, kto nie jest zaszczepiony.

 

Jak dochodzi do zarażenia wirusem WZW B?

 

WZW B jest wywoływane przez wirus zapalenia wątroby typu B - wirus HBV. Wyróżnia się trzy drogi zakażenia:

- krwiopochodną (najczęstsza),

- płciową (kontakty seksualne)

- okołoporodową (kiedy chora matka zakaża swoje dziecko).

Wirus HBV wnika do organizmu 10 razy łatwiej niż wirus HCV i aż 100 razy łatwiej niż wirus HIV. Wirus zapalenia wątroby typu B rozwijając się w organizmie zakażonego może prowadzić do wielu powikłań - marskości i niewydolności wątroby, a w konsekwencji nawet do raka tego narządu i zgonu. Na świecie ponad 350 mln ludzi jest przewlekłymi nosicielami tego wirusa, a 25% pozornie bezobjawowych nosicieli umiera z powodu przewlekłego zapalenia wątroby typu B. Zdarza się, że zakażenie przybiera tzw. piorunującą postać, gdy wirus rozwija się w ciągu kilku godzin od zakażenia i sieje w organizmie nieodwracalne spustoszenie. Do przeniesienia infekcji wystarczą śladowe ilości - niewidoczne gołym okiem -  tylko 0,00001 ml.

 

Do zakażenia może dojść w szpitalu i innych placówkach medycznych podczas:

  • przetoczenia krwi lub preparatów krwiopochodnych zakażonych wirusem HBV;

  • przeszczepienia narządu od osoby zakażonej;

  • kontaktu z zakażonymi igłami lub strzykawkami;

  • zabiegów stomatologicznych;

  • dializy;

 

 

Do ponad 60% wszystkich zakażeń WZW typu B dochodzi w placówkach służby zdrowia, w dodatku częściej na oddziałach niezabiegowych niż zabiegowych. Przyczyną przenoszenia wirusa jest źle wysterylizowany sprzęt lub inne zaniedbania higieniczne personelu związane z myciem rąk i zmianą rękawiczek.

 

 

Do przeniesienia wirusa może dojść również poza placówkami medycznymi:

  • podczas akupunktury;

  • w salonach fryzjerskich i kosmetycznych (przekłuwanie uszu, różne zabiegi kosmetyczne itp.);

  • przy wykonywaniu tatuażu;

  • poprzez używanie przedmiotów higieny osobistej osoby zakażonej np. maszynek do golenia, szczoteczek do zębów i innych przedmiotów, na których może się znajdować krew lub płyny ustrojowe chorego, a które mogą doprowadzić do przerwania ciągłości skóry lub błon śluzowych;

 

Skoro już wiemy jak może dojść do zarażenia wirusem to rozwiejmy wątpliwości jak zarazić się NIE MOŻNA:

  • przez całowanie;

  • kichanie lub kaszel;

  • karmienie piersią;

  • żywność lub wodę;

  • wspólne używanie talerzy lub szklanek

  • podanie ręki, przytulanie itp.

 

Jakie są objawy wirusowego zapalenia wątroby typu B?

 

Nasilenie objawów zależy od liczby wirusów w organizmie chorego oraz tego w jakim stanie jest układ odpornościowy danego pacjenta. Poniżej przedstawiono objawy zwiastunowe, objawy w chorobie zaawansowanej oraz objawy zapalenia przewlekłego.

 

1. Objawy zwiastunowe WZW typu B: nie wyróżniają się niczym szczególnym, zwykle przypominają objawy grypopodobne. Pacjenci uskrażają się na ból mięśni, ból stawów, wysoką gorączkę, ogólne osłabienie i zmęczenie. Również pojawiają się dolegliwości w postaci bólu brzucha, nudności, wymiotów czy brak apetytu - jest to spowodowane powiększeniem się wątroby.

 

2. Objawy zaawansowanego zapalenia WZW typu B: u pacjentów może pojawić się mocz o barwie piwa, jasny stolec, żółtaczka, powiększenie śledziony oraz wątroby, ból w prawym podżebrzu. Ponadto czasem występują objawy ze strony innych narządów, mogą pojawić się zmiany w EKG czy zapalenie trzustki i anemia. Zdarza się (jednak bardzo rzadko), że rozwija się postać nadostra zapalenia, która w konsekwencji prowadzi do konieczności przeszczepu wątroby. 

 

3. Objawy przewlekłego zapalenia wątroby typu B: w małym procencie przypadków WZW typu B przekształca się w postać przewlekłą. Wówczas symptomy kliniczne całkiem ustępują, chociaż choroba wciąż trwa, a po latach przynosi powikłania w postaci np. marskości wątroby. Skąd się to bierze? Otóż, wirusy HBV przez cały czas zakażają komórki w wątrobie. Okres przewlekły choroby charakteryzuje się: krwawieniem z dziąseł i nosa, świądem skóry, rozszerzonymi naczyniami krwionośnymi.

 

 

Leczenie przewlekłego zapalenia wątroby typu B.

 

Nie istnieje leczenie, które pozwala całkowicie wyeliminować wirusa HBV z organizmu. Zalecenia w ostrym zapaleniu podobne są do tych, które występują w WZW typu A. Pacjent powinien pozostać w łóżku, odciążyć wątrobę oraz ograniczyć aktywność fizyczną. Ponadto ważne jest stosowanie odpowiedniej, lekkostrawnej diety, picie dużej ilości płynów i najważniejsze: unikanie alkoholu i tytoniu!

 

Jeżeli dojdzie do rozwoju przewlekłego zapalenia wątroby typu B, stosuje się leki, które mają za zadanie ograniczyć rozmnażanie się wirusa w organizmie. Jest to bardzo ważne, aby przewlekła postać choroby nie doprowadziła do marskości wątroby czy raka wątrobokomórkowego. Leczenie jest bardzo trudne i długotrwałe. Konsekwencje zachorowania są bardzo poważne, często prowadzą do, marskości, która może objawiać się wodobrzuszem, zaburzeniami czynności mózgu (encefalopatia) czy krwawieniami z żylaków przełyku. W konsekwencji dochodzi do rozwoju raka pierwotnego wątroby, a nawet zgonu. Często jedyną szansą na przeżycie jest przeszczepienie wątroby.

 

Polska jest krajem, który osiągnął ogromny sukces w walce z WZW typu B, głównie dzięki programom szczepień i akcjom edukacyjnym, z których najbardziej popularną jest „Żółty Tydzień”. Do niedawna z powodu żółtaczki wszczepiennej umierało od 240 do 330 osób rocznie. W ciągu 8 lat liczba zachorowań zmalała o ponad 80%, a zapadalność z 34,6 do 6,2 na 100 tys. mieszkańców. Mimo to, co roku notuje się około 2000 nowych zachorowań. Według szacunków ok. 500 tys. Polaków jest nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B.

 

 

Eksperci zgodnie twierdzą, że jedyną i długotrwałą metodą zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są szczepienia.

Szczepionkę przeciw WZW typu B uważa się za pierwszą zapobiegającą chorobie nowotworowej. Do pełnego uodpornienia potrzebne są trzy dawki szczepionki, podane w odstępie 1 miesiąca od pierwszej dawki i 6 miesięcy od pierwszego szczepienia. Osoby młode, aktywne, często podróżujące powinny jednak pomyśleć o podwójnej ochronie, narażone są bowiem również na zachorowanie na WZW typu A, czyli żółtaczkę pokarmową. Wystarczą 3 dawki podwójnej szczepionki, by zabezpieczyć się przed obydwoma chorobami.

 

 


 

ZAPRASZAMY NA KONSULTACJE W PORADNI MEDYCYNY PODRÓŻY W NASZEJ PRZYCHODNI W KATOWICACH!

Przychodnia Mark-Med / ul. Stara Kłodnicka 43, Katowice  / REJESTRACJA: 667 937 572

POLUB NAS NA FACEBOOK'U

 

 

Dlaczego wykonywanie badań profilaktycznych jest takie ważne?
WZW B
12 czerwca 2017

Poniedziałek - piątek

8:00 - 18:00

 

NASZE USŁUGI

 

ul. Stara Kłodnicka 43

40-703 Katowice (woj.śląskie)

 

Zadzwoń do nas:

+48 (32) 7818704

+48 667937572

 

Napisz do nas:

markmed@inetia.pl

 

Pediatria i Neonatologia

Podstawowa Opieka Zdrowotna

Kardiologia

Diabetologia

Geriatria

Medycyna podróży

Medycyna pracy

Medycyna szkolna

Gabinet zabiegowy, pracownia USG

MENU

O nas

Strona główna

Kadra

Usługi

Aktualności

GODZINY OTWARCIA

KONTAKT

Reumatologia