Denga jest najczęściej występującą chorobą wirusową przenoszoną przez komary w tropikalnych częściach świata. Wywołują ją cztery typy wirusa DENV 1-4. Zakażenie wirusem dengi może przebiegać w sposób nieodczuwalny przez podróżnego lub prowadzić do wystąpienia ostrych objawów chorobowych, w tym ciężkich zaburzeń krzepnięcia i krwotoków. Wirusa dengi przenoszą komary z gatunku Aedes, z powodu zdobiących je białych i czarnych pasków nazywane są również komarami tygrysimi. Są to owady aktywne przede wszystkim za dnia, dobrze zaadoptowane do warunków miejskich, gdzie jako miejsca lęgowe wykorzystują głównie niewielkie zbiorniki słodkiej wody, np. wypełnione deszczówką wiadra, puszki czy porzucone opony.

 

 

 

WYSTĘPOWANIE DENGI

 

Denga występuje w ponad 100 krajach tropikalnych i stanowi obecnie najczęstszą infekcję wirusową przenoszoną przez owady na świecie. Ze względu na opisany wcześniej tryb życia komarów przenoszących wirusy dengi, choroba powszechnie występuje w miastach w tropiku. Postępująca urbanizacja oraz zmiany klimatyczne sprawiły, że w ciągu ostatnich 20 lat liczba przypadków dengi zwiększyła się dramatycznie w wielu regionach świata, przede wszystkim w Ameryce Łacińskiej, na Karaibach, w państwach Azji Południowo-Wschodniej oraz na wyspach Pacyfiku. Obecnie denga jest najczęściej rozpoznawaną chorobą wśród turystów, którzy zgłaszają się do poradni medycyny podróży z powodu gorączki po powrocie z terenów tropikalnych.

 

 

 

OBJAWY DENGI 

 

Okres wylęgania choroby trwa mniej więcej 3-14 dni. W typowych przypadkach denga przebiega bezobjawowo (80%) lub łagodnie (10-15%). Dorośli przechodzą chorobę nieco ciężej od dzieci, z silniej zaznaczonymi objawami ogólnymi, powiększeniem węzłów chłonnych i wątroby. Wyróżnia się trzy główne postaci kliniczne choroby:

 

1. Ostry stan gorączkowy - przebiega zazwyczaj z plamisto-grudkową wysypką, często z towarzyszącym nieżytem górnych dróg oddechowych;

 

2. Gorączka denga - charakteryzuje się ostrym początkiem z wysoką temperaturą, bólami głowy, bólami kostno-stawowymi (charakterystyczne jest zajęcie stawów kolanowych, wymuszające chód na usztywnionych nogach), powiększeniem węzłów chłonnych. Gorączka spada po 2-4 dniach, następuje remisja objawów na okres kilkunastu-kilkudziesięciu godzin. Drugi okres gorączkowy, trwający 1-2 dni, przebiega z towarzyszącą wysypką plamisto-grudkową, zajmującą początkowo grzbiety rąk i nóg, później rozszerzającą się na kończyny i tułów, rzadko z zajęciem twarzy. Wysypka ustępuje pozostawiając przebarwienia lub łuszczenie się naskórka.

 

3. Gorączka krwotoczna denga - występuje głównie w Azji Południowo - Wschodniej (Tajlandia, Filipiny). Choroba przebiega dwuetapowo. Silniej wyrażone są objawy początkowe, z charakterystycznymi wymiotami. W 2-3 dniu choroby dołączają się bóle brzucha, powiększenie wątroby i objawy skazy krwotocznej, z wybroczynami i podbiegnięciami krwawymi na kończynach, okolicy lędźwiowo - krzyżowej i twarzy. Niekiedy dochodzi do śpiączki. W 4-5 dniu choroby występują krwawienia do jam ciała, często z objawami wstrząsu i utraty przytomności. Jeśli nie podjęto wcześniej leczenia, zwykle dochodzi do zgonu, 4-6 godzin od wystąpienia objawów wstrząsowych. Zgony dotyczą głównie dzieci. Taki przebieg choroby określany jest w piśmiennictwie jako gorączka krwotoczna denga z zespołem wstrząsowym. Prawdopodobnie do wystąpienia ww. postaci choroby konieczne jest przechorowanie w przeszłości dengi, wywołanej innym typem wirusa.

 

 

 

CO ZROBIĆ W PRZYPADKU WYSTĄPIENIA OBJAWÓW?

 

Jeśli po powrocie z podróży po rejonach tropikalnych wystąpi gorączka albo inne opisane powyżej dolegliwości, należy pilnie skontaktować się z lekarzem w najbliższej Poradni Medycyny Podróży lub najbliższym szpitalu zakaźnym. Objawy dengi mogą być niecharakterystyczne, w związku z czym konieczna jest diagnostyka laboratoryjna obejmująca różne choroby tropikalne, w tym także malarię. W razie konieczności samodzielnego leczenia przeciwbólowego czy zwalczania gorączki w podróży, przed konsultacją lekarską należy unikać przyjmowania leków oddziałujących na układ krzepnięcia, czyli m.in. kwasu acetylosalicylowego (aspiryny), ibuprofenu oraz większości niesteroidowych leków przeciwzapalnych, ponieważ mogą one nasilić problemy krwotoczne związane z zakażeniem wirusem dengi. Zaleca się zastosowanie paracetamolu.

 

 

 

ROZPOZNANIE I LECZENIE DENGI 

 

Lekarz może podejrzewać dengę na podstawie badania chorego i informacji o podróży do kraju tropikalnego. W celu potwierdzenia rozpoznania musi jednak przeprowadzić badania laboratoryjne. Ważna jest ocena morfologii krwi, która może wykazać odchylenia w zakresie liczby krwinek białych oraz płytek krwi. Diagnozę uzupełniają zwykle badania w kierunku przeciwciał przeciwko wirusom dengi we krwi pacjenta. W szpitalach stosuje się także tzw. szybkie testy, pomocne w ustaleniu rozpoznania. Jak dotąd nie opracowano skutecznych leków przeciwko patogenom wywołującym dengę, leczenie polega więc na terapii objawowej, czyli przede wszystkim na nawadnianiu organizmu, zwalczaniu gorączki i bólu oraz korygowaniu zaburzeń krzepnięcia krwi, jeśli wymaga tego stan pacjenta. W przypadku gdy istnieje zagrożenie wystąpienia ciężkiej postaci dengi konieczne jest leczenie w warunkach szpitalnych.

 

 

 

CZY MOŻLIWE JEST CAŁKOWITE WYLECZENIE?

 

Faza gorączkowa w przebiegu dengi trwa zwykle około tygodnia. Po tym okresie na ogół następuje rekonwalescencja, która trwa kilka tygodni. Denga zazwyczaj nie ma długotrwałych konsekwencji zdrowotnych. Śmiertelność z powodu krwotocznej postaci tej choroby w krajach rozwijających się sięga 10–20%, jednak w placówkach dysponujących dobrymi warunkami opieki nad chorymi oraz właściwym wyposażeniem i wyszkolonym personelem– nie przekracza 0,5%. Przebycie dengi skutkuje wieloletnią odpornością przeciwko zachorowaniom wywołanym przez ten sam typ wirusa dengi, jednak nie zapewnia ochrony przed pozostałymi trzema. Człowiek może więc zachorować na dengę cztery razy w życiu. Według współczesnych wytycznych zachorowanie na dengę w trakcie podróży do tropiku lub powrocie nie stanowi przeciwwskazania do kolejnego wyjazdu w rejony świata zagrożone tą chorobą. Do tej pory nie opracowano szczepionki ani leków profilaktycznych przeciwko dendze. Zapobieganie chorobie polega na starannej ochronie przed ukłuciami owadów w podróży z uwzględnieniem pory największej aktywności komarów przenoszących wirusy dengi, czyli pory dziennej.

 

 


 

ZAPRASZAMY NA KONSULTACJE W PORADNI MEDYCYNY PODRÓŻY W NASZEJ PRZYCHODNI W KATOWICACH!

Przychodnia Mark-Med / ul. Stara Kłodnicka 43, Katowice  / REJESTRACJA: 667 937 572

Dołącz do nas na Facebook'u

 

 

 

 

Dlaczego wykonywanie badań profilaktycznych jest takie ważne?
Denga
28 stycznia 2017

Poniedziałek - piątek

8:00 - 18:00

 

NASZE USŁUGI

 

ul. Stara Kłodnicka 43

40-703 Katowice (woj.śląskie)

 

Zadzwoń do nas:

+48 (32) 7818704

+48 667937572

 

Napisz do nas:

markmed@inetia.pl

 

Pediatria i Neonatologia

Podstawowa Opieka Zdrowotna

Kardiologia

Diabetologia

Geriatria

Medycyna podróży

Medycyna pracy

Medycyna szkolna

Gabinet zabiegowy, pracownia USG

MENU

O nas

Strona główna

Kadra

Usługi

Aktualności

GODZINY OTWARCIA

KONTAKT

Reumatologia